Patriottisme in de kerk?

Op mijn blog schrijf ik zelden over politiek, niet omdat ik dat onderwerp schuw maar omdat het meestal niet zo relevant is. Maar ik vrees dat ik er nu niet omheen kan. Ik hoorde onlangs namelijk dat er een nieuw lied is geregistreerd bij CCLI, oftwel Christian Copyright Licensing International. Dé autoriteit op het gebied van auteursrechten voor kerkliederen, met name engelstalig en vooral in de meer evangelische hoek. Nu worden er tig liederen geregistreerd, maar dit geval is op z’n zachtst gezegd wel opmerkelijk. Het is namelijk geen christelijk lied, maar een patriottisch lied: Make America Great Again. En wat blijkt? Er is een heuse categorie “patriotic” te vinden op SongSelect, de liederensite van CCLI met 226 liederen.

Helemaal bevreemdt het mij niet, in het liedboek staat het Wilhelmus ook (708, gezang 411). Als je die tekst naast Make America Great Again legt zijn de verschillen niet zo moeilijk te zien. Waar in het Wilhelmus de vaderlandsliefde vooral ook in afhankelijk van God is, is Hij de grote afwezige in het Amerikaanse lied. Dat geldt niet voor alle “patriottische” liederen op SongSelect (226 in totaal!), maar je komt er wel wat tegen, zoals Fifty Stars (is dat voor kleuters bedoeld?) of My Home. Eerlijk gezegd vind ik de mengeling van geloof en vaderlandsliefde in andere liederen zoals America the Beautiful, All over this Land of I Pledge Allegiance misschien nog wel erger.

Hier zit natuurlijk een theologische discussie achter. Hoe kijk je aan tegen vermenging van geloof en staat? Wat mij betreft ging dat al de mist in toen het christelijk geloof staatsgodsdienst werd. Was het echt Gods bedoeling dat Constantijn in het teken van het kruis won en dat zijn opvolger het christelijk geloof tot staatsgodsdienst maakte? Ik durf daar wel zo mijn twijfels bij te zetten. Helaas is in de reformatie de loskoppeling staat en geloof niet volledig geworden. Pas onder invloed van de verlichting werd dit min of meer afgedwongen.

Het probleem zie ik vooral waar mensen God voor hun eigen gelijk/land/situatie claimen. God is voor de VS, dus tegen Irak, ik noem maar wat. De vraag is of het zo zwart wit is. Zit hier ook niet stiekem een soort westers (blank) superioriteitsdenken achter? Ik heb er in elk geval wel wat moeite mee dat God helemaal aan de kant staat van een land dat een nogal bedenkelijke geschiedenis kent. Gestolen van de oorspronkelijke bewoners, het zware werk laten doen door slaven. Daar kunnen de huidige bewoners niet veel meer aan doen, maar misschien zou het tot wat meer nederigheid moeten nopen? Laat dat “Again” maar weg in”Make America Great Again”. Dit “evangelicalism” is niet hoe ik mezelf als evangelicaal zie…

Het moge wel duidelijk zijn dat ik weinig heil zie in het gebruik van patriottische liederen in de eredienst. Bidden voor de leiders van een land, om zegen voor je land, ja, dat lijkt me goed, maar God voor je eigen land claimen? Daar pas ik voor. Ook al voel ik me Nederlander, Brabander, Bosschenaar en ook nog wel een beetje Eindhovenaar, ik hoor bij God. Paulus zegt: “Maar wij hebben ons burgerrecht in de hemel, en van daar verwachten wij onze redder, de ​Heer​ ​Jezus​ ​Christus.”(Fp 3:20). Als ik vaderlandslievend wil zijn, dan voor mijn Vader!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s