Zingen is twee keer bidden

Deze week is het de week van gebed, goed om daar bij stil te staan. Nu gaat het verhaal dat kerkvader Augustinus zou hebben gezegd: zingen is twee keer bidden. Maar is dat ook zo? Eerst moet ik de ballon doorprikken dat Augustinus dit gezegd heeft. En dan nog vind ik het eigenlijk wel boeiend om na te gaan wat hier van waar is, het gezegde spreekt me wel aan eigenlijk.

Van Augustinus?

Ik zal beginnen met wat Augustinus dan wel heeft gezegd. Dat weten we niet. De uitspraak “qui bene cantat bis orat” – wie goed zingt, zingt dubbel – wordt aan hem toegeschreven, maar dit is niet met zekerheid te zeggen (zie hier). De uitspraak heeft een niet onbelangrijk nuanceverschil. Het zingen wordt gekwalificeerd. Nee, zingen an sich is niet twee keer bidden. Als je goed zing, bid je dubbel. Nu, dat vind ik wel een interessante gedachte. Wat is dat dan, goed zingen en dubbel bidden? Ik ga er mijn eigen invulling aan geven.

Intentie

Ten eerste denk ik dat goed zingen niet per se zuiver zingen is, hoewel dat voor de omgeving doorgaans wel prettiger zal zijn. Ik denk dat het gebed niet afhankelijk is van de juiste woorden of uitvoering, maar van de juiste intentie. Om een evangelische dooddoener van stal te halen: als je het maar met een goed hart doet. En ja, in dit geval deel ik die mening. Want het gaat er niet om of je dit vanaf het podium doet (dan vind ik dat enig talent wel relevant is).

Onder woorden gebracht

Ten tweede is het voordeel van zingen dat je al tekst hebt. Je hoeft zelf niet na te denken over de formulering van je gebed of woorden te geven aan gevoelens die maar lastig onder woorden te brengen zijn. Goed zingen betekent dus ook het goede zingen. Zulk soort teksten vinden we natuurlijk al in de Bijbel, waar de Psalmen eigenlijk gezongen gebeden zijn. Laat ik daar nu regelmatig woorden vinden voor wat ik niet onder woorden kan brengen.

Voor God

Ten derde is goed zingen in dit geval geen zingen voor het vermaak. Geen entertainment. Als ik meezing met een willekeurig lied is dat niet altijd een gebed. Dankzij mijn associatieve manier van denken wil dat nog wel eens gebeuren (stel je voor: tijdens Engelse les op de middelbare school, bij het voorbijkomen van het woord ‘purple’ heel hard Purple Rain zingen… wat dan wel weer een grappige situatie oplevert). Het is denk ik wel zingen waarbij de tekst naar God toe leidt. Dat kan denk ik ook wel eens onbewust zijn. Prima om voor je plezier te zingen, nog mooier om voor God te zingen.

Samen

Ten slotte denk ik dat als we met de hele gemeente zingen dit heel sterk kan zijn. Je zingt – bidt – samen dezelfde tekst, gericht op God. En zingend gaat dat doorgaans toch wat gemakkelijker dan door het te zeggen. Als ik het Onze Vader mee bidt, is dat meestal geen vloeiend gebed. Dat is niet erg, maar als het gezongen wordt, zoals bijv. in Opwekking 436, is dat wel sterker denk ik.

Goed zingen

Is goed zingen dubbel bidden? Is samen-intentioneel-richting-God-goed-onder-woorden-gebrachte-liederen-zingen dubbel bidden? Er is wat voor te zeggen dus, maar eerlijk gezegd denk ik dat het wat subjectief is. Ik ben muzikaal en houd erg van muziek, waardoor het mij wel aanspreekt. Stiekem houd ik ‘m er dus wel in. Maar laten we de uitspraak maar niet al te veel in beton gieten. En niet te veel ons best doen om goed te bidden, maar gewoon bidden. Al dan niet zingend, al dan niet van een formulier, maar wel gericht op God en niet onszelf. Da’s al lastig genoeg denk ik…

Advertenties

2 thoughts on “Zingen is twee keer bidden

  1. Pingback: Muziek in de kerkgeschiedenis I: De eerste eeuwen | Gloria en Kyrie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s