Jezus maakt het verschil in de eredienst

Week in, week uit bezoeken miljoenen mensen een kerk. Wat maakt het verschil in deze diensten? Of beter gezegd wie? Waarom komen al deze mensen samen? Wat maakt hun geloof anders dan andere geloven? Wie wordt aanbeden, wie maakt het verschil?

De beloofde Messias

Het christendom is onlosmakelijk verbonden met het jodendom. Een groot deel van de heilige geschriften worden gedeeld, alsmede de geschiedenis die daarin beschreven wordt. Maar er is een verschil. Jezus. De volgens ons beloofde Messias. Wat door de profeten beloofd was, is volgens ons vervuld door Jezus. Sommige Joden volgden Hem, anderen niet. Degenen die Hem volgden zijn de eerste christenen en hoewel ze ook in de tempel kwamen hielden ze ook hun eigen diensten: thuis braken ze het brood (Hd 2:46). Jezus had immers opgeroepen om hem met breken van het brood en drinken van de wijn – elementen van het paasfeest – te gedenken (Lk 22:19).

Een ander offer

Vanaf het begin had het avondmaal een centrale rol. Er gebeurde meer: Jezus werd ook aanbeden. Blasfemie voor de joden die Hem niet als messias zagen, maar een logische gevolgtrekking voor de christenen (ik betoogde eerder dat Jezus aanbeden mag worden: deel 1 en deel 2). Jezus maakt het verschil. Geen offers, geen tussenpersonen: de weg naar God is vrij. Daarom is Jezus ook zo essentieel in de christelijke eredienst. Hij heeft het offer zelf gebracht, is onze weg naar de Vader, gaf ons de Geest om ons kracht te geven. Het offer voeren we niet uit, maar we gedenken het. En net als Openbaring 5 aanbidden we God de Vader en God de Zoon, het Lam van God. Jezus is niet een soort halfgod die ook aanbeden mag worden. Hij ís God. En mens. Onbegrijpelijk, maar dat geloven christenen… Niet voor niets moesten christenen in de vroege kerk nadenken over de relatie tussen God en Jezus, en later ook de Geest. Daaruit is de leer van de drie-eenheid ontstaan.

Alles wijst naar Jezus

Vrijwel alle elementen in de christelijke eredienst verwijzen naar Jezus. Het avondmaal natuurlijk, zoals hierboven genoemd. Maar ook de gebeden gaan niet alleen naar God (de Vader), maar ook naar Jezus – of tenminste in de naam van Jezus. Als we liederen zingen, wordt niet alleen over God (de Vader) gezongen, maar ook over Jezus. Een van de oudste hymnes gaat over Hem (Fp 2:6-11, zie onder). Lijnen uit het Oude Testament worden in preken christologisch doorgetrokken (helaas schiet dit soms ook door in een vervangingstheologie). In al deze elementen wordt niet alleen God de Vader aanbeden, maar ook God de Zoon, Jezus Christus die ook Heer genoemd wordt – een titel die alleen God toekomt. Christus maakt het verschil.

Hij die bestond in de gestalte van God
heeft er zich niet aan willen vastklampen
gelijk aan God te zijn.
Hij heeft zichzelf ontledigd
en de gestalte van een slaaf aangenomen.
Hij is aan de mensen gelijk geworden.
En als mens verschenen
heeft Hij zich vernederd;
Hij werd gehoorzaam tot de dood,
de dood aan een kruis.

Daarom ook heeft God Hem hoog verheven
en Hem de naam verleend
die boven alle namen staat,
opdat in de naam van Jezus
iedere knie zich zou buigen,
in de hemel, op aarde en onder de aarde,
en iedere tong zou belijden
tot eer van God, de Vader:
de Heer, dat is Jezus Christus.

Dit stuk is geschreven in het kader van de #bloghop van mei 2016 met thema Jezus

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s