Geloofsvervolging en de eredienst

Open Doors Bron: Open Doors

Hoe zou het zijn als je kerk een geheime groep mensen is, die stil bij elkaar komt in een verborgen kamer? Als je nieuwelingen niet enthousiast verwelkomt maar met argwaan bekijkt? Als je niet met een band God kunt aanbidden maar dit stil moet doen? Deze week geven de EO en Open Doors samen aandacht aan vervolging in de Week van de Geloofsvervolging. Een onderwerp dat me al jaren raakt, en daarom wil ik er graag ook aandacht aan geven.

Contrast
Wat een contrast he? Beseffen we wat een enorm voorrecht we hebben? We kunnen in Nederland geloven wat we willen. We kunnen naar de kerk als we dat willen. We mogen lawaai maken met een band, klokken of orgel. We hoeven niet geheimzinnig de kerk binnen te sluipen, maar kunnen open en bloot de zaal in lopen (dat bloot moet je trouwens niet al te letterlijk nemen, ik weet vrijwel zeker dat daar aanstoot aan genomen wordt). Maar de kerk is niet alleen in het vrije Nederland. De kerk is ook in Noord-Korea, Somalië of Irak (de top 3 op de ranglijst christenvervolging). Hoe kunnen we onze verbondenheid tot uitdrukking brengen met deze christenen (in de eredienst)?

In de eredienst
In verschillende kerken is er aandacht voor vervolging. Vaak in voorbede, een preek, of door een presentatie van bijvoorbeeld iemand van Open Doors. Dat is ook de manier waarop ik betrokken ben geraakt. Maar – het zou mijn blog niet zijn als ik daar ook even aandacht op vestig – waarom niet in de liederen? Veel van onze liederen spreken over hoe geweldig ons geloof is, over de overwinning die Jezus voor ons behaald heeft en hoe goed ons geloof voelt. Daar is niets mis mee, maar het staat misschien wel ver van de realiteit af van vervolgde christenen (en soms misschien ook wel ons eigen leven). Hoewel zij vaak een rotsvast geloof hebben, hebben zij ongelofelijk veel te verduren. Mensen vragen mij wel eens waarom we over lijden moeten zingen. Nou, één goede reden is om mét hen die lijden te zingen. Ook al zijn ze duizenden kilometers verderop. Ik denk dat trouwens dat er in je eigen kerk ook genoeg zijn te vinden die lijden. Paulus schrijft: “Wees verheugd met hen die zich verheugen, en huil met hen die huilen.” (Rm 12:15). Laten we met hen bijvoorbeeld Psalm 13 zingen (Hoelang nog)!

Persoonlijk
Naast de eredienst, is het denk ik ook goed om in je persoonlijk leven stil te staan bij onze broeders en zusters die vervolgd worden. Ik doe dat door (bijna) dagelijks te bidden voor de gebedspunten die een kalender staan van Open Doors. Zij geven ook een blaadje uit met achtergrond informatie. De verhalen zijn vaak schrijnend, het geloof van deze broeders en zusters geweldig. Er zijn ook interessante boeken waarin je meer kunt lezen over vervolging. Bijvoorbeeld de romans Thuiskomst van Randy Alcorn, Stilte van Shusako Endo of het informatieve boek van Henk Bakker, Ze hebben lief, maar worden vervolgd.

Om verder te lezen:
http://www.eo-acties.nl/geloofsvervolging/
http://cvandaag.nl/schouder-aan-schouder-in-week-van-de-geloofsvervolging/
http://www.opendoors.nl

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s