Geraakt door een lied VI: California Guitar Trio – The Marsh

California Guitar Trio (CGT) is een groep van akoestische gitaristen die instrumentaal zowel eigen werk als covers speelt. Geen van allen komt overigens uit California (wel: VS, België en Japan). Via de gitaaropleiding van Robert Fripp, bekend van King Crimson, hebben ze elkaar leren kennen en maakten ze deel uit van The League of Crafty Guitarists. Ze spelen dan ook net als Robert Fripp in de New Standard Tuning (of Guitar Craft Tuning), die – naar analogie van de vioolstemming – gestemd is in vijfden: C-G-D-A-E-G. Het bereik is hierdoor groter (een lage C en een hoge A (of G bij 24 frets). Met drie gitaren zijn ze daardoor in staat om diverse werken uit te voeren, waaronder het uitdagende Toccate en Fugue in Dm van Bach. Een van de allermooiste eindes van een muziekstuk ooit, trouwens. Maar Bach was dan ook geniaal.

Een van mijn favoriete nummers CGT is The Marsh. Dit is eigen werk en bestaat uit vier delen. Het begint met een rustig gedeelte in 5/4 en E mineur. Terwijl een gitaar een rustige arpeggio speelt, wordt een mooie tweestemmige melodie erbij gespeeld door de andere gitaren. Al bij de eerste klanken krijg ik kippenvel en als de melodie begint waterige ogen. Dit is zo verschrikkelijk mooi, daar zijn bijna geen woorden voor…

Het tweede gedeelte is vlotter. Een hoger tempo, een andere maatsoort (7/8) en nu in G (wat gelijk is aan E mineur). Een lopende bas begeleid dalende meerstemmige loopjes. Door elkaar afwisselend, te spelen met het ritme wordt een vrolijke (licht melancholische) sfeer opgeroepen. Als het dan in een soort climax terecht komt komen we in het kortere derde deel. Dit is meer klassiek gitaarspel, waar je ook weer de Bach invloeden hoort. De maatsoort is nu 4/4 en de toonsoort C mineur. Door de stijgende cadans een mooie over gang naar het laatste deel. Dat is een herhaling van het eerste deel, maar nu in C mineur.

Waarom raakt het ene lied je meer dan een ander lied? Waarom kan ik helemaal opgaan in dit lied? Het sluit helemaal aan bij mijn gevoel. Bepaalde akkoordprogressies, zeker met een mooie melodie er onder, vind ik erg mooi. In dit lied horen we de progressie Em – Bm – C – Am. Andere progressies die me raken zijn Em – C of Em – D – C -Bm. Liedjes in “drie akkoorden” (bijv. G – C – D) vind ik eerder vlak in gevoel en raken me minder snel, daar moet de melodie (en/of tekst) sterker zijn om me mee te krijgen.

Een lied als The Marsh is ideaal voor als ik even een muzikale bemoediging nodig heb. Alsof de noten mijn gevoel precies kunnen verwoorden. Om een relatie te leggen met mijn geloof: God heeft muziek geschapen en gebruikt daarvoor mensen. Of CGT nu christenen zijn of niet, ze maken deel uit van Gods schepping en zijn in staat om Gods gegeven talenten om muziek te maken om te zetten in geweldige, hoogstaande muziek. Het enige wat ik kan doen is er van genieten… (en proberen het na te spelen)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s