Geraakt door een lied IV: Sufjan Stevens – All Delighted People

Je hebt liedjes. En je hebt líedjes. All Delighted People is er een van de laatste categorie. Dit is geen liedje meer, dit is een ervaring, een avontuur. Kippenvel. Kunst. Dit is zo mooi. Iedereen moet het weten. Maar ja, het duurt ruim 11 minuten. Zit ergens tussen de verstilling, mooie gearrangeerde strijkers en ongelofelijke herrie in. En daarover mooie koortjes. En dan de tekst. Is het cryptisch? Vergis ik me nu als ik er bijbelse, apocalyptische, verwijzingen in lees? Wat mij betreft is dit een van de hoogstandjes van Sufjan Stevens. Waarom? Het is muzikaal hoogstaand. Het is tekstueel hoogstaand. Het raakte me. Het raakt me echt. Sufjan laat zich niet knechten door de vierkwartsmaat (er zijn gedeelten in 7/8). Toch is het pop. Progressief. Het is klassiek. Het ontroert. Je kunt hier niet koud onder blijven… Luister eerst!

(lees hier de tekst mee)

Het begint rustig. Een beetje instrumentatie, wat strijkers, een koor dat ooh en aah zingt (heel mooi, het klinkt zo wel plat). En de wat trillerige (maar overigens zuivere) stem van Sufjan. Er is iets van overgave: “So yeah I know I’m still afraid / Of letting go of choices I have made”.

Na de 1e keer “All delighted people raise their hands” het 2e couplet. Drums komt er bij. Een gitaar doet wat met een whammy effect. En dan opnieuw het “All delighted people raise their hands”. Een kort, voor mij wat cryptisch couplet en wéér die regel.

Dan een soort van eerste refrein. Het wordt wilder. Maar nadat met koor “And the people bowed and prayed /
And what difference does it make for you and me? / All delighted people raise their hands” gezongen wordt….

de verstilling

Een rustig 7/8 gitaarpartij. Alleen Sufjan. Een eerste echt kippenvel moment:

And the people bowed and prayed
And what difference does it make?
It doesn’t matter anyway
The world surrounds us with its hate

Na de herrie volgt weer een couplet. Ik probeer Sufjan te volgen. Ik proef eenzaamheid (“In restless dreams I walked alone I walked alive”). Dan weer zo’n verstilt refrein. En wie zijn die “Neon Gods”? Onze vercommecialiseerde consumenten maatschappij? En waarom moet ik bij “And on your breast I gently laid” denken aan Johannes 13:25?

Dan gaan de instrument, het koor en de gitaar met whammy effect nog even los… en dan

en dan… dan wordt het bijna stil

Ik doe mijn ogen dicht…

Het koort zingt steeds “All delighted people raise their hands, all delighted people”

Sufjan zingt weer. Het koor begeleidt met een soort engelengezang. (Dit is zo mooi!)

And the people bowed and prayed
Oh I love you a lot; Oh! I love you from the top of my heart
And what difference does it make?
I still love you a lot; Oh! I love you from the top of my heart
And on your breast I gently laid. Oh! My head in your arms
Do you love me from the top of your heart?
I tried my best I tried in vain. Do you love me a lot?
Do you love me from the top of your heart?

And the people bowed and prayed
Oh! I love you a lot; Oh! I love you from the top of my heart
And you can see through my mistakes
Oh! I’ll tell it to you now; Oh! I’ll tell it from the top of my heart

(en wat zijn die strijkers mooi gearrangeerd. Nog meer kippenvel…)

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij naar God zingt. Zijn best doen… houd U echt van me? Wie anders kan voorbij onze fouten kijken? Ik buig. Ik bid. Hef mijn handen op. Alleen voor God, niet die van neon, de échte!

Het wordt opgewekter – met melancholische ondertoon – plukkende violen, lente-achtige fluitjes. Opkomende violen. Het word opgebouwd. Hij ligt nog steeds tegen Zijn(?) borst. Niets maakt meer uit…

Weer een koor. Wat een tekst!

When the world’s come and gone shall we follow our transgressions
Or shall we stand strong?

Blijven we in onze overtredingen? Of zijn we standvastig?

Het wordt apocalyptisch. Is er nog hoop voor de wereld? Het koor zingt als sirenes…

I tried to save the things I made
Oh! But the world is a mess, Oh! But the world is a mess
And what difference does it make if the world is a mess?
If the world is a mess!
I tried my best I tried in vain
Oh! But the world is a mess! Oh! But the world is a mess!

En dan.

Het einde.

Het koor nog een keer. Een waarschuwing.

Suffer not the child among you or shall you die young
when the world’s come and gone

En dan… de kakafonie van strijkers. De opkomende noten. Hoger en Hoger. Luider en luider. Dissonanter en Dissonanter.

En dan… moet ik weer even met beide benen op aarde terugkomen…

 

En luister ook naar deze mooie live uitvoering…

Advertenties

One thought on “Geraakt door een lied IV: Sufjan Stevens – All Delighted People

  1. Pingback: Wat is christelijke muziek? | Gloria en Kyrie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s