Aan al het goede komt een eind. En gelukkig ook aan al het slechte!

Afscheid nemen. Soms is het moeilijk, soms peanuts. Als ik bij mijn ouders vertrek, kun je daar gerust een half uur voor uittrekken. Aan het einde van een werkdag niet, stel je voor dat ik mijn trein mis. Het gezegde luidt “aan al het goede komt een eind”. En ja, dat is soms lastig. Goede dingen wil je vasthouden, maar ten kost van wat?

Leven of sterven?
Als Paulus gevangen zit, schrijft hij een brief aan de gemeente in Filippi. Ook hij worstelt met het goede vasthouden.

Het is mijn stellige verwachting en mijn hoop dat ik in niets beschaamd zal staan, maar dat in de volle openbaarheid, zoals altijd, ook nu Christus zal worden verheerlijkt in mijn lichaam, of ik nu levend ben of dood. Want voor mij is leven Christus en sterven winst. Maar als blijven leven betekent dat ik vruchtbaar kan werken, dan zou ik niet weten wat ik moet kiezen. Ik word naar twee kanten getrokken: ik heb het verlangen heen te gaan en met Christus te zijn, want dat is verreweg het beste. Maar voor u is het nuttiger dat ik nog blijf leven. En omdat ik hiervan overtuigd ben, weet ik dat ik zal blijven leven en bij u allen zal blijven voor uw vooruitgang en geloofsvreugde. Dan zult u nog meer reden hebben om trots te zijn op mij in Christus Jezus, wanneer ik weer bij u ben. (Fp 1:20-27)

Leven of sterven? Hier op aarde zijn of bij Christus zijn? Als ik heel eerlijk ben, vind ik het hier op aarde best goed. Zeker in Nederland hebben we het niet heel erg slecht. Ik heb nog zo veel te doen. Gezin, leuke baan, leuke taken in de kerk. Afscheid nemen? Nee…

Er komt een einde
Maar er is nog een andere kant van de medaille. Het leven is niet altijd goed. Ook niet mijn leven, hoewel dat natuurlijk niet bepaald een aaneenschakeling van ellende is. Net heb ik een boek uit gelezen: Duur betaald. Over een Irakese moslim die christen wordt in de tijd van Sadam Hoessein. Er is vervolging. En ook daar komt een eind aan! Gelukkig maar.

Uitzien naar…
Dat eschatologische aspect – eschatologie is de leer van de laatste dingen – wat vinden we daar eigenlijk van terug in onze eredienst, in onze liederen? Zingen we ook over het afscheid – en vooral het nieuwe dat gaat komen? Ja, gelukkig wel! Een paar voorbeelden (ik beperk me tot Opwekking): 551 Ik zie uit naar de dag, 585 Er is een dag en 665 Tot aan die dag. Dat in elke titel ‘dag’ voorkomt is niet zo gek. De focus ligt daarin natuurlijk niet op afscheid, want het gaat nu juist om het nieuwe! Het afscheid dat wij dan zullen nemen, dat is eigenlijk geen afscheid…

Dus? Het goede vasthouden, ok, tot het beste komt dan…

Dit blogbericht is in het kader van de bloghop van juni 2015.

 

Advertenties

2 thoughts on “Aan al het goede komt een eind. En gelukkig ook aan al het slechte!

  1. Pingback: #bloghop juni: de uitslag | maahtje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s