De samenkomst als plek voor vriendschap

Is de samenkomst een plek voor vriendschap? Kom je binnen, zing je, luister je naar de preek en ga je weer naar huis? Of blijf je nog even hangen om een kop koffie (of thee in mijn geval) te drinken? Misschien de preek nog nabespreken? Elkaar ontmoeten?

Ontmoeting
In veel evangelische gemeenten is er na de dienst ruimte voor ontmoeting. De kerk(dienst) is meer dan een plek om God te eren, om van God te leren. Het is ook een plek om elkaar te ontmoeten. Dit is een van de aspecten waardoor evangelische gemeente mij aanspreken. Ik ben wel eens in kerken geweest waar het na de dienst gewoon afgelopen was. Iedereen ging weer naar huis. Ik heb het gevoel dat ik dan iets mis. Ook als ik zelf direct na de dienst naar huis moet. (Ik wil daarbij niet zeggen dat het in alle evangelische gemeenten ‘goed’ is, en in niet-evangelische gemeenten ‘slecht’, maar dit is de ervaring die ik heb.)

Gemeenschap
Vandaag las ik een interessante uitspraak:

It may be best, therefore, to give koinonia its widest interpretation in 2:42, including its scope ‘contributions, table fellowship, and the general friendship and unity which characterized the community’.[1]

Peterson beargumenteert dat de gemeente in Handelingen 2 gemeenschap (koinonia) in de meeste brede zin had, waaronder vriendschap. Die uitspraak triggerde mij. Wat betekent dat voor de gemeente? Is dat meer dan een kop koffie drinken na de dienst? Laten we eens kijken naar de tekst:

Degenen die zijn woorden aanvaardden, lieten zich dopen; op die dag breidde het aantal leerlingen zich uit met ongeveer drieduizend. Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed. De vele tekenen en wonderen die de apostelen verrichtten, vervulden iedereen met ontzag. Allen die het geloof hadden aanvaard, bleven bijeen en hadden alles gemeenschappelijk. Ze verkochten al hun bezittingen en verdeelden de opbrengst onder degenen die iets nodig hadden. Elke dag kwamen ze trouw en eensgezind samen in de tempel, braken het brood bij elkaar thuis en gebruikten hun maaltijden in een geest van eenvoud en vol vreugde. Ze loofden God en stonden in de gunst bij het hele volk. De Heer breidde hun aantal dagelijks uit met mensen die gered wilden worden. (Handelingen 2:42-47)

Wat gebeurde er veel in de gemeente! De kern is, denk ik: ze vormden met elkaar een gemeenschap. Seccombe en Peterson zien hierin ook vriendschap. Dat is eigenlijk ook wel te verdedigen. Als je alles met elkaar deelt, ELKE dag samenkomt, de maaltijd viert en God looft… dan moet dat een enorme band scheppen. Zeker als het samen goed gaat: de gemeente was succesvol, dagelijks kwamen er mensen bij.

En nu?
Kun je die lijn doortrekken naar de gemeente van nu? Ik heb wel eens gehoord van gemeenten die een gemeente als in Handelingen (2) wilden zijn. Maar ik geloof dat dat per definitie niet kan. Er zit 2000 jaar (kerk)geschiedenis tussen. Zowel in de kerk zijn veel ontwikkelingen geweest, als in de cultuur. Toch denk ik wel dat er principes zijn die we mee kunnen nemen. Misschien kunnen we niet elke dag samenkomen, en je kunt je afvragen of we al onze spullen hoeven te verkopen (er is geen gebod daartoe), maar is dit niet wat Jezus bedoelde met zijn gebed in Johannes 17?

Ik bid niet alleen voor hen, maar voor allen die door hun verkondiging in mij geloven. Laat hen allen één zijn, Vader. Zoals u in mij bent en ik in u, laat hen zo ook in ons zijn, opdat de wereld gelooft dat u mij hebt gezonden. Ik heb hen laten delen in de grootheid die u mij gegeven hebt, opdat zij één zijn zoals wij: ik in hen en u in mij. Dan zullen zij volkomen één zijn en zal de wereld begrijpen dat u mij hebt gezonden, en dat u hen liefhad zoals u mij liefhad. (Johannes 17:20-23)

Investeren
Vriendschappen ontwikkelen zich niet spontaan. Je moet investeren in vriendschappen. Het is geven en nemen. Als je alleen naar de kerk komt om de preek te beluisteren en een paar liederen te zingen en vervolgens weer naar huis gaat, is de kans dat vriendschappen zich ontwikkelen klein. Maar wat nu als we dingen gaan delen met elkaar? Materiële en geestelijke zaken worden gedeeld in Handeling 2. Wat moet dat een bijzondere tijd zijn geweest! En wat een geweldige uitwerking had dit. De gemeente groeide ELKE dag. Geen gemeentegroei boeken, geen methodes, laagdrempelige erediensten, maar een gemeenschap van vrienden. En dat werkt aanstekelijk. Ik geloof niet dat het per definitie verkeerd is om je bezig te houden met gemeentegroei methodes, of om de erediensten zodanig in te richten dat er onnodige drempels zijn, maar uiteindelijk draait het om de warmte van de gemeenschap. Een groep vrienden, van elkaar, van God, van Jezus en die groep stond elke dag open voor nieuwe vrienden. Dat betekent: delen. Tijd, materie, geestelijke ervaringen…

Zijn wij ook vrienden van onze broeders en zusters in de gemeente? Staan wij ook open voor nieuwe vrienden?

Dit blog is een blog in het kader van de bloghop van April.

[1] David Peterson, Engaging with God. A Biblical Theology of Worship, 154. Hij citeert daarbij D.P. Seccombe, Possesions and the Poor, 204.

Advertenties

One thought on “De samenkomst als plek voor vriendschap

  1. Pingback: Winnaar #bloghop April 2015 over vriendschap | Twinsane & Thriving

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s